NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 5
Ty śmieciu.
- Cholera. - Tak!
Proszę pana.
- Proszę się uspokoić. - Ty to zrobiłeś?
Dawno się nie widzieliśmy, Gun-woo.
Yi-kyung, ty...
Jaka szkoda.
Chciałam się spotkać w innych okolicznościach.
Co ty robisz?
Sprawy się skomplikowały.
Więc wyjaśnij je w prosty sposób.
Najpierw ugaśmy ogień.
Nie mieszaj się w to.
To prywatne sprawy pani Seo.
Wszystko w porządku?
Byłoby tak, gdybyś mnie nie powstrzymała.
Nie wtrącaj się więcej.
Cały rok...
Jesteś podła.
Ani razu nie zadzwoniłaś.
Dobrze wyglądasz.
Jeszcze piękniej.
Ty też.
Lepiej ci w garniturze niż w jeansach.
Z pętlą na szyi trudno oddychać.
To zawsze przypomina mi dawne czasy.
Za każdym razem, kiedy 12 lat temu kończyłem grać
i patrzyłem w górę, miałaś taki wyraz twarzy.
Masz jeszcze
tę monetę?
Właśnie dlatego nie dzwoniłam.
Ja nie lubię
wspominać dawnych dni.
Wciąż jesteś tą samą Yi-kyung.
Pamiętam sposób, w jaki mówisz.
To ciebie widziałem
na ślubie?
To byłaś ty, prawda?
Chciałam odświeżyć twoje wspomnienia.
- Co? - Kiedy poznaliśmy się w świątyni,
też za mną poszedłeś.
Nie mówmy już o przeszłości.
Mam wiele na głowie.
Obrazy spłonęły, więc poniosłam wielkie straty.
Wiem, dlaczego przyjechałaś do Korei.
Jestem pewien, że ojciec ci kazał. Chciał wyszkolić następcę.
Ale nie rozumiem,
dlaczego sprzymierzyłaś się z moim stryjem.
Pracownik czekający na przeniesienie nie musi tego wiedzieć.
Yi-kyung.
Spodziewałem się,
że jeszcze kiedyś się spotkamy.
Ale nie...
nie w ten sposób.
- Co się z tobą stało? - To proste.
Zgodnie z obietnicą stałam się bezwzględna,
a ty w ogóle się nie zmieniłeś.
Wciąż chcesz być dobry i prawy.
Przepraszam.
Kiedy skłamałam, jak się nazywam, to był mój pomysł.
Nie chcę, żeby myślał pan, że kazała mi pani Seo.
Wynoś się z naszej dzielnicy, Koreanko.
Wiedziałam, że się zjawicie.
Jesteście z Rodziny Matsuoka, tak?
Mój ojciec zbudował to imperium.
Wy się wynoście.
Łapać ją!
Jest źle. Bardzo źle.
Cholera.
Yi-kyung.
W porządku? Nic ci nie jest?
Chodźmy do szpitala. Albo przynajmniej zadzwoń do domu.
Ja mam zadzwonić?
- Yi-kyung. - Zostaw mnie.
Zdarza się. Nic wielkiego.
Ledwie chodzisz. Jak to nic wielkiego?
Jak nie chcesz lekarza, to chociaż zadzwoń do domu.
Nie ma mowy. Poradzę sobie.
Ty jesteś uparta jak osioł,
ale co sobie myśli twój ojciec?
To jasne, że zbieranie pieniędzy nocą jest niebezpieczne.
Nie obchodzi go los jego córki?
Ile jeszcze będziesz biegać na posyłki?
Finał jest zawsze ten sam.
W końcu zaczyna im się wydawać, że wszystko wiedzą.
Trochę pokory, panie Gun-woo Park.
Oszczędź mi głupich ostrzeżeń, wtrącania się
i współczucia.
Yi-kyung.
Naprawdę nie rozumiesz?
Nie wiesz, czemu tak się o ciebie martwię?
Uciekłeś z Korei, ale masz czas martwić się o innych?
Co za rozpusta.
- Yi-kyung. - Będę żyła jak chcę,
tak jak nauczyłam się na tych ulicach.
Nie próbuj mi mówić, jak mam żyć.
Pójdę już.
Niech pani nie pije ze smutku w samotności.
Proszę mnie awansować na dyrektora do spraw wina i napijmy się razem.
Wolnego, najpierw trzeba się umówić...
ZAGRANICZNA FILIA MOOJIN PRODUCE
Wie stryj, co to jest, prawda?
A powinienem?
Więc na pewno nie wie stryj, gdzie byłem z działem audytu.
Miałeś czekać
na przeniesienie.
Jeśli masz czas zabierać dział audytu na piknik, wynieś rzeczy z biura.
Jak zaczął stryj współpracę z Galerią S?
To stryj ich wybrał
czy to Yi-kyung Seo wyszła z propozycją?
Yi-kyung Seo?
A kto to?
Proszę sprawdzić dokumenty.
Nazwiska, daty, szczegóły transakcji, wszystko tam jest.
Nie mogę osobiście sprawdzać każdej transakcji zagranicznych filii.
Tak czy siak, ta droga została zamknięta, więc proszę uważać.
Proszę powiedzieć Yi-kyung, żeby dała sobie spokój.
Gun-woo.
Powinieneś to zabrać.
Mam mnóstwo kopii.
Dział audytu też ma jedną.
DYREKTOR MOO-SAM PARK
LISTA TRANSAKCJI GALERII S
Gun-woo Park nic nie może zrobić.
Pozbyliśmy się dowodów, dokumenty transakcji są czyste.
O ile będziemy uważać z transakcją specjalną, jesteśmy kryci.
Mówi pani tak, bo go pani nie zna.
Jak raz zrobił coś takiego, kto wie do czego może się posunąć.
Jeśli tego użył...
Powinien pan to zbadać.
Co?
Jeśli w Grupie jest donosiciel, to jeszcze nie koniec.
Musi go pan za wszelką cenę znaleźć.
Galeria poniosła wczoraj wielkie straty.
Przekażę przez pana Jo wniosek o rekompensatę.
Sama podpala pani transport i ja mam za to zapłacić?
Gdyby nie ja,
dział audytu rozpocząłby śledztwo w pana sprawie.
Nie powinien pan mieć zatargów finansowych z sojusznikami.
Swoją drogą,
czy zna się pani z Gun-woo?
Dużo o panią pytał.
Z pewnością pan jest celem.
Mam nadzieję, że nie będzie pan tu więcej przychodził.
Obserwuje nas wiele oczu.
Miłego dnia.
Chodzi o wczoraj?
Co się stało?
- Słucham? - Pani Seo i Gun-woo Park.
Coś między nimi zaszło?
Nie wiem. To jej prywatne sprawy.
Prezes Son zwołał bliskich współpracowników w konsorcjum.
Jego groźby nie są bez pokrycia.
Użeram się z wybuchami pana Parka,
a teraz jeszcze prezes Son.
Może wycofać pani nominację na dyrektora finansowego.
Wkrótce spotkam się z panem Jangiem.
Nie można dłużej czekać i go zbywać.
Proszę zadzwonić bezpośrednio do Fundacji Baeksong.
Wzywała mnie pani?
Od teraz idziemy na skróty.
Co robisz?
Se-jin.
Dziękuję.
Od teraz wszystko będziesz robiła w moim imieniu.
Nie będziesz już podawała się za mnie.
Walcz jako prawdziwa Se-jin Lee.
Możesz to zrobić?
Czy mogę wybrać strój
z pani szafy, zamiast kupować nowy?
Przepraszam.
Pani Seo miała ważne spotkanie, więc przyszłam w jej zastępstwie.
Jestem Se-jin Lee z Galerii S.
Choćby przyszła osobiście i błagała, to by nie wystarczyło.
Jak może być tak bezczelna?
Niech pan to załatwi natychmiast.
Proszę przekazać pani Seo,
że niniejszym odwołuję ją z pozycji dyrektora finansowego.
Chwileczkę.
Czytałam statut konsorcjum
i do odwołania dyrektora potrzeba głosowania całego konsorcjum.
Jeśli chce pan zwolnić panią Seo,
musi pan zwołać walne zgromadzenie.
Co to ma znaczyć?
Są wyjątki,
takie jak defraudacja kapitału konsorcjum.
To pozwala na niezwłoczne zwolnienie.
Słyszałam, że w ten sposób odszedł poprzedni dyrektor.
Uważaj na słowa.
Prawie zapomniałam.
Pani Seo ma spotkanie w Seongbuk jutro o 16.00.
Jeśli chce pan spotkać pana Janga, proszę przyjść.
- Tylko jeden. - Wystarczy.
Tato, proszę.
- Daj spokój. - No proszę.
O boże.
Genialnie.
Wyglądasz jak swoja szefowa.
Gdzie Yi-kyung?
Chyba nie przyszłaś w zastępstwie?
Żartujesz sobie.
Dlaczego? Co się stało?
Na co czekasz? Idź przekazać jej, że jest zwolniona.
Czy to nie pan został zwolniony?
Proszę być miłym dla ojca.
Na pewno ciężko to zniósł.
Ej!
Kontynuujmy.
Chce pan pozbyć się Yi-kyung Seo?
Nawet osoby o pana pochodzeniu
są zdane tylko na siebie po utracie władzy.
Pan wypleni chwasty ze swojej firmy,
a ja pozbędę się przybłędy.
Obaj skorzystamy.
Pani Seo musiała panu poważnie podpaść.
Pan chce się pozbyć Moo-sam Parka, prawda?
Jesteśmy w podobnej sytuacji.
Wie pan coś o pani Seo?
O jej relacjach biznesowych albo prywatnych?
Myli pan cel.
Ja zajmę się Yi-kyung.
Pan Moo-sam Parkiem...
Myśli pan, że może ją pan zniszczyć?
Nie ma szans.
Przejrzałem katalog i nic mnie nie zainteresowało.
Proszę już iść.
Chyba pan nie rozumie.
Jako dyrektor finansowy
będzie miała bezpośredni kontakt z panem Jangiem.
Jeśli nawiąże z nim dobre stosunki,
Moo-sam Park na tym skorzysta.
I wzniesie się na wyżyny.
Pani Moon, nasz gość jeszcze nie wyszedł.
Stanę się bezwzględna.
Zdobędę szczyt
i będę patrzyła na świat z góry.
PREZES MOO-IL PARK
Przepraszam, że oderwałem stryja od zajęć.
Co tu robisz?
To wygodne krzesło.
Można je polubić.
Podobno usiłuje stryj znaleźć donosiciela.
Wystarczyło mnie spytać.
Co za strata czasu.
Słucham?
Te informacje
nie pochodziły z wewnątrz.
Dostałem je od Fundacji Baeksong.
Powiedzieli, że poprą mnie, jeśli będę tego chciał.
Słowa pana Janga.
I co?
Myślisz, że z poparciem zdziadziałego tygrysa
ten fotel będzie twój?
Stryj wie, że nie chcę walczyć z rodziną.
Ale proszę nie próbować
przejąć fotela prezesa.
Nowym prezesem zostanie albo dyrektor Moojin Electronics,
albo dyrektor Moojin Life.
Smarkaczu.
Próbujesz mi grozić?
Jeśli się stryj wycofa,
nie będę musiał spotykać się z panem Jangiem.
Proszę,
pozwolić mi nadal udawać miłego.
Dokumenty pochodzą od pana Janga?
To możliwe.
Nie.
Sama sprawdzę.
Przebyła pani
długą drogę.
O boże.
Popatrzmy.
DO MOO-IL PARKA
Panie prezesie!
Nic panu nie jest? Panie prezesie!
Doktorze Park!
WSPÓŁPRACA KOREA-JAPONIA IGRZYSKA OLIMPIJSKIE, SEUL 1988
BONG-SOO SEO, TAE-JOON JANG, MOO-IL PARK
Dawno się nie widzieliśmy.
Jak się pan miewał?
Jestem Yi-kyung Seo z Galerii S.
Przepraszam za poprzednie spotkanie.
Jak zawsze jest pan okazem zdrowia, prezesie Son.
To nic w porównaniu z panem.
Chwileczkę.
Nie ma potrzeby siadać.
Słucham?
Pan prezes długo pracował dla korporacji, nieprawdaż?
Siedem lat i pięć miesięcy.
Myślę, że powinien teraz odpocząć.
Zaprosiłem pana, by to panu powiedzieć.
Ale...
Powinien pan poświęcić więcej czasu swojej firmie,
a także zająć się synem, jeśli znajdzie pan czas.
Tyle ma pan do zrobienia.
Błąd mojego syna
nie dotyczył pańskich funduszy.
Syn starał się zwrócić pieniądze...
Czas pańskiego spotkania upłynął.
HAN FEIZI
Kopiowałem jedną stronę dziennie,
aby dać ją pani, kiedy się pani zjawi.
Zajęło to nieco ponad rok.
Zbyt długo kazałam panu czekać.
Przepraszam.
A więc...
co planuje pani mi odebrać?
Jeśli chce pani odzyskać to, co stracił pani ojciec,
to nie będzie to łatwe.
Może pan pociągać za sznurki w następnych wyborach prezydenckich.
Chce pan znów stać się szarą eminencją i kontrolować naród, prawda?
Dam panu
taką szansę.
To nie zemsta, a propozycja?
Napełnię pana przeciekający skarbiec.
To brzmi tak dobrze, że chciałbym pani wierzyć.
Mam plan i mam kandydata.
Ale mam też warunek.
Musi pan pozbyć się Gun-woo Parka.
Ja mam w ręce asa Grupy Moojin.
Obserwował mnie pan od początku przepisywania tej księgi,
więc wie pan, do czego jestem zdolna.
Jestem pana ostatnią szansą.
Brakuje najważniejszego.
Zaufania.
Nie mam powodu wierzyć córce Bong-soo Seo.
Ma pan rację.
To dlatego mój ojciec poniósł klęskę.
Został zdradzony przez przyjaciół, którym ufał.
Ja nie poniosę klęski,
bo nie ufam nikomu.
Proszę pani.
Musimy czekać.
Do chwili, aż jego chciwość przerośnie nieufność.
FUNDACJA MOOSONG
WSPÓŁPRACA KOREA-JAPONIA IGRZYSKA OLIMPIJSKIE, SEUL 1988
Córka Bong-soo Seo przybyła do Korei.
Skąd wiedziałeś?
Jak się czujesz?
Dobrze.
Trochę zakręciło mi się w głowie.
Ten człowiek.
Skąd go znasz?
Byliście przyjaciółmi?
Proszę dać córce szansę.
Yi-kyung...
Nie ruszaj się.
...ma prawo do wolności.
Bezczelny smarkaczu.
Spokojnie. Nie przyszedłem rozmawiać o przeszłości.
Wracaj do Japonii.
Cokolwiek planujesz, nie powiedzie ci się to.
Zamknij firmę, którą tu założyłaś,
i jak najszybciej wracaj.
Pamiętam.
Zawsze miałeś kiepskie
poczucie humoru.
Mojemu stryjowi już się śni,
że jest prezesem.
Zamienię ten sen w koszmar.
Nie chcę cię w niego wciągnąć.
To ostrzeżenie dla Yi-kyung Seo sprzed 12 lat.
- Jesteś w stanie tego dokonać? - Nie ja, Tae-joon Jang.
Mogę się z nim spotkać, gdy tylko chcę.
A ty chcesz go po swojej stronie.
Mów dalej.
Zróbmy to.
Cholera.
Gun-woo Park już wyszedł?
Co robisz?
Jak się tu dostałeś?
Poznaj wroga i siebie, a nigdy nie przegrasz.
Szukam czegoś, co może się przydać.
Gun-woo Park to wróg?
A co, sprzymierzeniec?
Gun-woo Park
sprawi pani Seo wiele problemów.
Jestem zmęczona, nie odprowadzę cię do drzwi.
Słyszałem o twoim ojcu.
Trzy szare eminencje stojące za sukcesem igrzysk w 1988 r.
Sława nie trwała długo.
Dla pana Janga stała się politycznym ciężarem.
Mój ojciec pragnął zagarnąć majątek, który pozostał.
- Przepraszam. - Nie ty powinieneś przepraszać.
Przepraszam za to,
że cię powstrzymam.
Więc wyjedź,
zanim będzie jeszcze trudniej,
Yi-kyung.
Mówiłeś, że to twoje marzenie.
Ale porzuciłeś je.
Nie potrafisz nawet zrealizować swojego marzenia,
a chcesz powstrzymać mnie?
Gdybyś miał ze mną szanse,
nie zaszłabym tak daleko.
Tej walki nie możesz wygrać, Gun-woo.
Potwór nigdy nie przegra
z człowiekiem.
Gun-woo Park właśnie odjechał.
Co jeszcze mogę zrobić?
Rozumiem.
Może cię awansuję?
Tylko na dziś będziesz dyrektorem do spraw wina.
Gun-woo Park
był dłużnikiem.
Widzę się dziś z prezesem Matsuoką.
Chcę, żeby przeprosił za to, co się stało.
Jak noga?
Mogę już chodzić.
Najlepiej unikać
niepotrzebnych walk.
Nie nazwałabym tego nawet walką.
Przedstawiliśmy się sobie.
Masz jeszcze coś
do powiedzenia?
Na przykład?
Ten dzieciak...
DANE OSOBOWE
...to syn Moo-ila?
Tak, proszę pana.
Chyba jesteśmy przeklęci.
Musimy położyć kres waśni
w naszym pokoleniu.
AUTOMATY DO GIER
PORĘCZYCIEL
GUN-WOO PARK
Proszę posłuchać.
To ja pożyczam pieniądze.
On tylko pozwala mi wpisać się jako poręczyciela.
Oczywiście.
To nie problem, jeśli spłaci pan dług o czasie.
Dobrze.
GUN-WOO PARK
Przepraszam, Gun-woo.
Jestem nędznym śmieciem.
Sang-chul.
ILHAN FINANCE
Pożyczyłaś pieniądze Sang-chulowi?
Nie chodzi o wcześniej. Udzieliłaś mu nowej pożyczki?
Słaby dowcip.
To tak nie działa.
Nie ma zabezpieczenia ani poręczyciela...
Ja jestem jego poręczycielem.
Ukradł mi kartę imigracyjną i pieczątkę
i wpisał mnie jako poręczyciela.
Jesteś pewien, że pożyczył od nas?
Nie miałaś z tym nic wspólnego?
Na razie się ukrywaj.
Nie wychodź do pracy.
Ale dlaczego?
Wytłumacz mi.
Mój ojciec...
Na pewno ojciec się o tobie dowiedział.
Wrobił cię w to, bo od początku chciał cię dorwać.
Jak to? Dlaczego miałby to robić?
Bo nie może pozwolić, żeby dziedziczka jego imperium
miała słabość.
A ty stałeś się denerwującą przeszkodą.
I to wszystko?
On zrobiłby coś o wiele gorszego za znacznie mniej.
Musisz uciekać.
Czyli Sang-chul też jest zagrożony.
To jego wina.
Wiedział, że to niebezpieczne, ale sprzedał cię za parę groszy.
Znajdę ci miejsce, gdzie możesz się ukryć.
- Teraz... - Nie.
Teraz muszę znaleźć Sang-chula.
Jak to?
Nie zostawię go.
Z tego, co mówisz, to wszystko moja wina.
Ale coś może ci się stać. To niebezpieczne.
„Uciekłeś z Korei, ale martwisz się o innych".
Masz rację.
Jestem zuchwały.
Przepraszam, że cię podejrzewałem.
Hej.
Przepraszam.
To sprawka ojca, prawda?
Gdzie dokumenty Gun-woo?
Nie znalazłam ich w biurze.
- Proszę pani... - Są w sejfie ojca?
Czy w banku?
Pan wie, gdzie są.
Właśnie dlatego prezes jest zaniepokojony.
Osoba, którą znam, nie szukałaby w ten sposób odpowiedzi.
Powinna pani o nim zapomnieć.
Prezes sam się tym zajmie.
Jestem po pani stronie.
O co chodzi?
Słyszałam, jak pan Jo rozmawiał przez telefon.
Nie,
- nie podsłuchiwałam. Ja tylko... - Pani Kim.
Ten mężczyzna.
Gun-woo jest zamknięty w magazynie.
Nie martw się.
Pobicie mi niestraszne.
Mówiłam, żebyś uciekał.
Rozważałem to...
ale nie mogłem znaleźć Sang-chula...
ani wyjechać bez ciebie.
Możesz chodzić?
Oprzyj się o mnie.
Wyjedź ze mną, Yi-kyung.
Gdziekolwiek.
Gdzieś, gdzie nikt nas nie znajdzie.
Ucieknij ze mną.
To niemożliwe.
Nie chodzi o mnie.
Musisz uciec od tego bagna.
Dziedziczka?
Tego chce twój ojciec. To nie twoje życie.
To może być
pierwsza i ostatnia szansa.
Pomogę ci.
Ale najpierw
musisz się uratować.
Nie ucieknę
w ten sposób.
Jeśli opuszczę ojca, to na moich warunkach.
Z wysoko uniesioną głową.
Mamy tu złodziejkę.
On kazał ci to zrobić?
Ukraść pieniądze ojcu
i uciec razem z nim?
Nie.
Po prostu zabieram swój udział w zyskach.
Jaki udział?
Nawet tyle nie pracowałaś.
Moje rachunki są poprawne,
pracowałam dla ciebie, odkąd skończyłam szkołę.
Dałaś się oślepić mężczyźnie i zdradziłaś ojca,
więc jesteś złą córką.
Mylisz się.
On nie ma nic wspólnego z moją decyzją.
Może jest późno...
ale ja chcę tylko żyć własnym życiem.
Twoje życie jest tylko tutaj...
w moim cieniu.
Nie marnujmy czasu na dalszą dyskusję.
Zabieram pieniądze, które dotąd zarobiłam.
Przelicz co do jena wszystko,
co uważasz za swój udział.
To wszystko.
Jeszcze nie.
To nie ma sensu. To jest twój udział.
Nie, uda mi się.
Musiałam się gdzieś pomylić...
Yi-kyung.
Nie pragnij kwoty, której nie możesz otrzymać.
Ta suma to maksymalna wartość twoich umiejętności.
Proszę,
pozwól Gun-woo odejść.
Jeśli spłacisz jego dług,
zostaniesz z niczym.
Chcesz odejść bez grosza?
Nie.
Nie odejdę.
Obiecaj, że jeśli sama
spłacę pożyczkę,
pozwolisz mu odejść.
Wtedy zacznę od nowa jako dziedziczka Ilhan Finance.
Ta oferta...
to moje ostatnie słowo.
Przyjmujesz ją?
PORĘCZYCIEL, GUN-WOO PARK
Twoja moneta i moja piosenka.
Brzmi dobrze, co?
Będę ćwiczył i niedługo ci zagram.
Więc na razie pożyczę monetę.
Wyjedź ze mną, Yi-kyung.
Gdziekolwiek.
Gdzieś, gdzie nikt nas nie znajdzie.
Ucieknij ze mną.
Musisz uciec od tego bagna.
To może być
pierwsza i ostatnia szansa.
Pomogę ci.
Ale najpierw
musisz się uratować.
Yi-kyung! Yi-kyung Seo!
- Sukinsynu. - Nie ruszaj się.
Proszę dać córce szansę.
Yi-kyung
ma prawo do wolności.
Bezczelny smarkaczu.
Panie prezesie.
Odeślę go.
Dobrze wiesz,
że kiedy zawieram umowę, zawsze dotrzymuję zobowiązań.
Kiedyś w gimnazjum zostałam wrobiona w kradzież.
Byłam samotnikiem, do tego pół-Koreanką.
Ofiara idealna.
Ojca wezwano do szkoły,
musiał uklęknąć przed ojcem przewodniczącej klasy,
którą okradziono.
Ten budynek należał do jej ojca.
Kiedy skończyłam szkołę, przyszłam do ojca do biura
i ojciec przewodniczącej klasy klęczał przed moim ojcem.
Teraz ten budynek...
należy do mojego ojca.
Nie mogę wyrzec się władzy,
jaką dają pieniądze.
Czy twój ojciec coś mówił?
Groził ci? Albo...
To moja decyzja.
W końcu obudziłam się ze snu.
Po powrocie do rzeczywistości przejrzałam na oczy.
Muszę być silniejsza
i znacznie mądrzejsza.
Taka słaba niczego nie osiągnę.
Yi-kyung.
Nie pouczaj mnie.
Nie próbuj mnie od tego odwodzić.
Stanę się bezwzględna.
Zdobędę szczyt
i będę patrzyła na świat z góry.
Nigdy więcej nie dam się w nic wrobić
i nie będę niczyją ofiarą.
Yi-kyung.
Ale czas spędzony z tobą
nie był złym snem.
Dziękuję.
Chcesz powiedzieć...
że to koniec?
Wracaj do domu.
Ja zostanę tutaj, u siebie.
Żegnaj.
MOO-YI PARK Z GRUPY MOOJIN GINIE W WYPADKU
Rety.
To światło...
jest jaśniejsze niż wszystkie inne.
Jest jak pani Seo, prawda?
Tu Yi-kyung Seo.
Mówi Jong-gyu Nam z Fundacji Baeksong.
Tak?
Pan Jang chciałby się z panią ponownie spotkać.
Dyskretnie.
Chcę, żebyście od teraz byli moimi najbliższymi podwładnymi.
- Proszę pana. - Ja również nie mogę zmienić zdania.
Teraz zaczyna się prawdziwa walka.
Przeciwnikami są Tae-joon Jang i Gun-woo Park.
Nie atakuj już Yi-kyung Seo bez mojej zgody.
To walka między nami.
Zostaw ją w spokoju.
Na firmę zrzucono bombę, a ja nic nie mogę z tym zrobić.
Oddajmy im tę bombę.
Zajmijmy się nimi po kolei,
od najważniejszych.
Napisy: Juliusz Braun